Słowa wykorzystane przez Stanisława Soykę w utworze Sonet CXVI. Identyczny sonet został napisany w gdzieś za życia autora, czyli jakieś 4 stulecia temu.

Wierszyk ten powstał gdzieś w sierpniu 2006r.
O czym on mówi? Każdy może go interpretować jak chce.
Może opowiada on o polityce i politykach którzy najpierw przysięgają sobie lojalność a później wcale nie są lojalni ani do siebie na wzajem, ani do ludu polkiego?
Może o dylemacie czy czasem lepiejjest pozostać w zgodzie ze swoją moralnością kosztem lojalności, czy też może na odwrót?
Polecam wszystkim film "lucky number slevin". Główny bohater zostaje zmuszony do porzucenia moralności dla... no właśnie - dla czego? A może on wcale nie zostaje do tego zmuszony tylko sam tego chce? Życie jest sztuką wyboru. Ja wybrałem już swoją ścieżkę i będę się jej trzymał. Tak długo jak się da.

Lojalność to oddanie jednej idei.
Konsument może być oddany jednej marce, którą uważa za "tę jedyną właściwą" a jednocześnie nie musi się wyrzekać innych. Małżonkowie mogą być sobie lojalni nawet zdradzając się na wzajem - lecz pozostając razem i zachowując pewne uczucia tylko dla siebie. Pies może być lojalny wobec swego pana słuchając jednocześnie poleceń innych.
Moim zdaniem lojalność polega na tym, aby oddać się jednej idei i starać się jej trzymać za wszelką cenę. Chociaż czasem może nawet się to nie udawać. Ale to właśnie dla mnie jest lojalnością. A ideą może być wszystko. Osoba, przedmiot, myśl, ojczyzna, jakiś cel.
Mogę się chyba poszczycić tym, że jestem lojalny wobec pewnych wytycznych w moim życiu. Pewnych zasad, których staram się nigdy nie łamać. Wobec tego, co przyjąłem że ma być tak, a nie inaczej. Wobec...

Wiersz powstal na 18 urodziny Izy.
"Jeżeli ktoś nie kocha cię tak jakbyś tego chciał, nie oznacza to, że nie kocha cię on z całego serca i ponad życie."

Stworzony dawno temu ale dopiero teraz wrzucony na stronkę zalążek wierszyka. Nadal czeka na dokończenie. Może Ty się podejmiesz tego wyzwania? Jeśli coś dopiszesz, możesz przesłać mi swoją wersję na "adderek <kropka> pl <małpa> gmail <kropka> com"

Napisane 1 lipca 2006 podczas jazdy polskim expressem
Pierwsza próba pisania wierszyków po angielsku
Inspiracja pochodzi z pewnej piosenki Anny Marii Jopek

Wersja druga poprawiona. Oryginał powstał 1 lipca 2006r. razem z innymi wierszykami podczas jazdy polskim expressem na trasie warszawa-bydgoszcz. Liczyła się bardziej treść niż rymy, które jakie są- każdy widzi.

Wiersz powstał w polskim ekspresie 1 lipca 2006r.
Został zainspirowany widokiem mamy z dwójką malutkich dzieci.
Początek wiersza opisuje... to co widziałem, słyszałem i czułem :)

Wierszyk powstał 24 czerwca 2006r. nad ranem w formie elektronicznej.
Nie do końca mi wyszedł... ale próbowałem.
Bardzo wielu ludzi wyjeżdża za granicę i mają ku temu swoje powody. W Polsce dostają kilkukrotnie mniej pieniędzy za dużo cięższą pracę. Ponadto często mają problemy ze znalezieniem tutaj pracy. A nasza ekipa "rządząca" nie robi nic aby tych ludzi zatrzymać w kraju. Wręcz przeciwnie - robią co mogą aby z tych ludzi wydoić tyle kasy, ile się da... i nie liczą się z konsekwencjami. To jest bardzo samolubny sposób patrzenia na świat. Dbać tylko o siebie, nie dbać o innych. Tak być nie powinno. Dlatego właśnie powstał ten wierszyk. Sam też byłbym teraz prawdopodobnie za granicą gdyby nie fakt, że nadal kocham tę durną Polskę w której ciągle są jakieś afery polityczne i gdzie mnie nie chcą. To zawsze pozostanie moja ojczyzna. I dlatego wolę pracować dla polskiej firmy za granicą niż za większe pieniądze dla zagranicznej firmy.

Zalążek wiersza powstał w myślach, pierwsza pisana wersja w formie elektronicznej, dnia 22 Czerwca 2006r.
Obudziłem się rano z dziwnym niewytłumaczalnym uczuciem. Bez żadnego uzasadnienia poczułem pustkę i koniec. Poczułem, że się skończyłem. Że moje życie się skończyło. Jakie to dziwne...
Dziwne, że mnie takie smutne myśli nachodzą. I to z początku dnia. Wierszyk nazwałem O poranku, ponieważ zdarzenie miało miejsce o poranku. Poranek nie powinien wyglądać tak.

Utwór powstał 12 czerwca 2006r. w formie elektronicznej. Został zainspirowany widokiem Finlandii latem, gdzie wszędzie, gdzie się nie obejrzeć, porastają drzewa. Słońce zdaje się krążyć tuż ponad linią drzew sprawiając wrażenie, że zaraz opadnie i zapali wszystkie drzewa wywołując wielkie pożary.Błękit jezior nie jest błękitny lecz czarny i mroczny. Woda nie jest ciepła lecz zimna niczym lód. Nie przeszkadza to jednak rybom chlupiącym się radośnie.A wszędzie dookoła pustka. Nikogo nie ma. Tylko drzewa, domki i całe mnustwo placów zabaw dla dzieci. A tam ani jednego dziecka. Niczym nie zmącone cisza i spokój.Czasem przemknie gdzieś jakaś postać ludzka. Czasem przeleci jakiś ptak. Wszędzie jednak czuć pustkę. Czuć, że brak tutaj ludzi.To tak jak gdyby świat się skończył i nie było już na nim nikogo.

Wiersz ten powstał jako SMS 24 maja 2006r.

Wersja pierwsza.
Pierwowzór powstał w formie elektronicznej dnia 3 czerwca 2006r.
Starałem się napisać co optymistycznego. Czy udało mi się?

Wersja pierwsza i ostateczna.
Pierwowzór powstał w formie elektronicznej dnia 2 czerwca 2006r.

Wersja pierwsza.
Pierwowzór powstał w formie elektronicznej dnia 2 czerwca 2006r.

Pierwowzór wiersza powstał gdzieś między 10 a 14 maja 2006
Wiersz powyższy wyraża moje uczucia i w oryginalnej formie nie zamierzałem go pokazywać Asii (mej wybrance). Przynajmniej do ślubu o ile do niego dojdzie (nie dojdzie a my się już rozstaliśmy). No i raz się wygadałem, że chciałbym się z Asią ożenić... w niedzielę 21 maja 2006r. A teraz się okazuje, że jednak nici z tego. Nie byliśmy razem nawet pełnych 3 miesięcy. Od tamtego czasu moje uczucia się nie zmieniły. I nie chcę aby się zmieniały. Dlatego właśnie wierszyk ten jest nadal aktualny. Nawet końcówka. Jeśli nie mogę liczyć na nic więcej niż bycie z moją ukochaną we śnie to chcę śnić całe życie.
Utworek-potworek zostaje zamieszczony na publicznej stronie dnia 25 maja 2006r.

Wersja pierwsza.
Pierwowzór powstał na papierze dnia 24 maja 2006r.

Wersja pierwsza.
Pierwowzór powstał jako SMS dnia 22 maja 2006r.

Wersja pierwsza poprawiona.
Pierwowzór powstał w formie elektronicznej 22 maja 2006r.
Wierszyk ten został umieszczony tutaj jako pierwszy z wystawionych na świat publiczny lecz nie jest on pierwszym jaki powstał. Wcześniej powstało ich kilka, lecz żadne nie zostały upublicznione.
Napisane dotąd przeze mnie wierszyki (wszystkie poza tym zatytułowanym "Słońce") dedykuję Asi.